اجتهاد و بسترهای نظریه پردازی در فقه سیاسی شیعه دوران معاصر
29 بازدید
محل نشر: فصلنامه علمی- پژوهشی مطالعات انقلاب اسلامی بهار 88
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
نظریه، منظومۀ منسجم و هدفمند و تعمیم پذیر است، قابلیت صدق و کذب دارد و «نظریه¬پردازی» فرایندی علمی - پژوهشی، روشمند و دارای نظام است که در راستای ارائة نظریة علمی جدید در ساختاری علمی و منطقی می¬باشد. با توجه به دغدغۀ اصلی نوشته، تلاش خواهیم کرد تا با توجه به ویژگیهای روش اجتهاد، گامهای آغازین نظریه پردازی در فقه سیاسی شیعه در دورۀ معاصر را واکاویم و بسترهای بایستۀ نظریه¬پردازی در این دانش را مورد توجه قرار دهیم؛ فرضیه نوشته آن است که با توجه به تجربۀ آغازین نظریه¬پردازی در فقه سیاسی شیعه، در دورۀ معاصر و با توجه به ویژگی¬های روش اجتهاد مانند عقلی- عقلایی بودن، انتقادی بودن، تعامل¬گری میان ثابت و متغیر و بومی¬گرایی، می¬توان با ژرفکاوی در برخی از بسترهای بایسته چون تولیدگری فقه سیاسی؛ گذر از نگاه فردی و پیوند با واقعیت¬های اجتماعی و توانمندسازی این دانش برای پویایی و روزآمدی، به آستانۀ نظریه¬پردازی در فقه سیاسی شیعه نزدیک شد.
آدرس اینترنتی