فقه سیاسی شیعه، سازکارهای تحول در دوران معاصر
17 بازدید
ناشر: پژوهش‏گاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
نقش: نویسنده
سال نشر: 1388
تعداد جلد : 1
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
شماره چاپ : 1
زبان : فارسی
بحث از تحول فقه سیاسی شیعه اهمیتی ویژه دارد، این امر از آن جاست که این دانش در سدۀ اخیر و پس از پیروزی انقلاب اسلامی با پرسشها و چالشهای گوناگونی روبرو بوده است، جستجوی چگونگی دگرگونی این دانش و ساز و کارهای آن، می¬تواند ساحتهایی از این بحث را روشن سازد. لذا پی¬جویی و کشف ساز و کارهای تحول در فقه سیاسی شیعی و مطالعۀ موردی آنها در سنجش و ارزیابی با دورۀ معاصر،تبیین ظرفیتهای درونی فقه سیاسی شیعه برای تحول، بیان عوامل، زمینه¬ها و ساحتهای فکری- اجتماعی بیرونی تحول و تبیین چگونگی تحول این دانش به هنگام برآمدن پرسش¬گری¬های جدید و در نهایت، پرداختن به ساحتهای بایسته در عرصۀ نظریه¬پردازی و ارائۀ نظام از اهداف این نوشته می¬باشد. سئوال اصلی نوشته آن است که ساز و کارهای تحول فقه سیاسی شیعه در دورۀ معاصر چیست؟ فرضیه پژوهش آن است که با توجه به پویایی دین و منابع استنباط آن و تعامل میان منابع،مبانی و حوزه¬های گوناگون دین،فقه سیاسی شیعه،دارای دستگاهی پویا به نام اجتهاد است که با حجیت عقل در آن و مبادی دیگر مانندپذیرش مقتضیات زمان و مکان،مصلحت، تحولات موضوعی،قلمرو آزاد فقهی و دگرگونی در علم اصول،می¬توان از آنها برای پویایی و تعامل با زمینه¬های فکری و اجتماعی،بهره جست که این امر در فقه سیاسی شیعه دورۀ معاصر،مشهود است. برای بررسی این بحث و پی¬جویی ساز و کارها ، از روش هرمنوتیک کلاسیک بهره بردیم که شباهت¬هایی با روش اصولیون و اجتهاد دارد.اجتهاد روشی سنجیده در فقه سیاسی شیعه است که ضمن تعامل با پیرامون، بیشترینۀ تحولات را درون خود، هضم می¬کند. فقه سیاسی شیعه پس از مشروطه، در کشاکش با نظریه¬های رقیب، توانسته است به پویایی خود، ادامه دهد.